โปรดเปิดใช้งานคุกกี้เพื่อให้เว็บไซต์ของเราเป็นประโยชน์สำหรับคุณมากขึ้นในแต่ละครั้งที่คุณเข้าชม โดยเราจะสามารถจดจำรายละเอียด เช่น ภาษาที่คุณเลือกใช้และอื่น ๆ เพื่อให้ประสบการณ์การเรียกดูของคุณราบรื่นและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ตกลง

ยินดีต้อนรับสู่เว็บไซต์ที่ปรับปรุงใหม่ของเรา ค้นหาเพิ่มเติมว่าทำไมเราจึงต้องอัปเกรดและบอกเราว่าคุณมีความคิดเห็นอย่างไรได้ ที่นี่

ในระหว่างเทศกาลไทปูซัม บรรดาร่างทรงจะทำพิธีบำเพ็ญทุกรกิริยาเพื่อให้ตนเองเป็นที่โปรดปรานของพระมูรูกัน

ถ่ายภาพโดย Lionel Boon

ในระหว่างเทศกาลไทปูซัม ซึ่งมีกิจกรรมหลักคือขบวนแห่ยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยสีสันซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี จะมีบรรดาผู้ศรัทธาชาวฮินดูในสิงคโปร์ออกมาขอพร แก้บน และขอบคุณเทพเจ้าที่ตนนับถือ

งานเทศกาลนี้จัดขึ้นเพื่อสักการะพระสุพรัมมาเนียม (หรือเรียกอีกชื่อว่าพระมูรูกัน) ซึ่งเป็นเทพแห่งความดี ความเยาว์วัย และพลังอำนาจ และเป็นผู้ขจัดความชั่วร้ายทั้งปวง

โดยปกติเทศกาลนี้จะจัดขึ้นเป็นเวลา 2 วัน ในวันก่อนถึงวันเทศกาล ขบวนราชรถ (ซึ่งประดิษฐานรูปปั้น พระสุพรัมมาเนียม) จะเริ่มเคลื่อนขบวนจากวัดศรีนิวาสา เปรุมาล (Sri Srinivasa Perumal Temple) บนถนนเซรังกูน ไปยังวัดลายัน สิทธิ วินายกะ (Layan Sithi Vinayagar Temple) ตรงถนนเกียง ซาอิค

พิธีไทปูซัมเริ่มตั้งแต่ตอนเช้ามืด บรรดาผู้อุทิศตัวเป็นร่างทรงชุดแรกจะเดินถือหม้อไหที่ใส่นมเอาไว้และกาวาดีที่ทำจากไม้ บ้างก็เอาเหล็กแหลมเสียบทะลุลิ้นและแบกกาวาดีไม้ที่ประดับด้วยดอกไม้และขนนกยูงเอาไว้บนบ่าทั้งสองข้าง โดยเลี้ยงเอาไว้ไม่ให้กาวาดีตกลงมา ส่วนร่างทรงคนอื่น ๆ ก็แบกกาวาดีที่เสียบเหล็กแหลมเอาไว้เป็นจำนวนมากซึ่งต้องทำขึ้นอย่างพิถีพิถัน

เตรียมประกอบพิธี

ในความเป็นจริง สำหรับบรรดาผู้ที่อุทิศตัวเป็นร่างทรงในขบวนแห่แล้ว ไทปูซัมก็มักจะเป็นจุดไคลแมกซ์ของการใช้เวลาตลอดทั้งเดือนในการเตรียมชำระล้างจิตวิญญาณโดยการกินมังสวิรัติมาอย่างเคร่งครัด

เชื่อกันว่าเมื่อใดก็ตามที่จิตเป็นอิสระจากการหลงมอมเมาในวัตถุและร่างกายถูกปลดพันธนาการจากความพึงพอใจทางกายแล้ว เมื่อนั้นผู้ที่เป็นร่างทรงก็จะสามารถทำภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ได้โดยไม่รู้สึกเจ็บปวดใด ๆ ต่อไปอีก

ขบวนแห่ที่เต็มไปด้วยสีสัน

แน่นอนว่า ใช่ว่าทุกคนที่เข้าร่วมขบวนไทปูซัมจะทำอะไรที่สุดโต่งและน่าหวาดเสียวเช่นนั้น เพราะ “กาวาดี” จำนวนมากก็ไม่มีเหล็กแหลมทิ่มตำร่างกาย และพวกผู้หญิงก็มักจะถือเพียงแค่หม้อไหที่ใส่นมอันเป็นเครื่องเซ่นไหว้ และเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์และสำหรับชาวฮินดู

สามารถชมขบวนแห่และการแสดงอันอลังการได้ทุกที่ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวัดศรีนิวาสา เปรุมาล (Sri Srinivasa Perumal Temple ) ตรงถนนเซรังกูน และวัดศรี ธันดายุธาปานี (Sri Thandayuthapani Temple) บนถนนแทงค์ เนื่องจากถนนบางเส้นปิดการจราจรเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

บรรดาผู้ที่อุทิศตัวเป็นร่างทรงจะเดินเป็นระยะทาง 4.5 กิโลเมตร ไปพร้อม ๆ กับญาติและมิตรสหาย ซึ่งจะร้องเพลงสวดหรือสวดมนต์เพื่อให้กำลังใจพวกเขา

สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์

จิตใจอยู่เหนือวัตถุ

คำว่า 'กาวาดี' ในภาษาทมิฬแปลตามตัวว่า “การสังเวยบวงสรวงในทุกย่างก้าว” และในความเป็นจริงแล้วก็ได้มีการพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นเช่นนั้นจริง หากเพียงได้จ้องดูให้เต็มตาอีกสักนิด 'กาวาดี' ซึ่งเป็นโครงเหล็กหรือไม้รูปครึ่งวงกลม มีไว้เพื่อให้ร่างทรงเดินแบกไปตลอดเส้นทางของขบวนแห่ กาวาดีจะมีแท่งเหล็กหรือไม้สำหรับรองรับน้ำหนักบนไหล่ทั้งสองข้าง และประดับประดาด้วยดอกไม้และขนนกยูง และบางอันก็มีเหล็กแหลมที่แทงทะลุเข้าไปตามร่างกาย บางอันอาจมีน้ำหนักถึง 40 กิโลกรัมและสูงถึง 4 เมตร

#sgthaipusam บน Instagram

และลองดู